Dümenci

Denizde vapur gidiyor. İskeleye az kaldı. Çok yolcu var. Yukarıda, dümenin yanında dümenci duruyor. Kaptan hemen çıktı, denizciyi çağırdı ve böyle dedi:
-Aşağıdan duman çıkıyor. Aşağıya in ve orada ne olduğunu öğren! Denizci koşarak indi ve çabuk geri döndü.
-Orada, alev var! Dedi kaptana.
Zamanında alevleri göremediler, fakat şimdi geçti, aşağıda vapurun içerisi tamamen yanıyordu. Korkunç haberi bir dakika içinde bütün yolcular duydular.
Rüzgarda esti, alev büyüdü. Çocuk ve kadınları kamaralardan başka yere çıkardılar. Korku büyüyordu.
Vapur kendinde olan bütün güçle, deniz sahiline gidiyordu. Dümenci, yukarıda önceden durduğu gibi dümeni elle tutarak duruyordu. O iskeleye yol tutuyor. Hepsinden büyük ateş onun altındadır. Her dakika bekliyorlardı ki, dümencinin durduğu yerde, alev büyüyor.
Büyük adamın dayanamayacağı sıcak oluyor. Denizciler kadınların bağlanması için can simitlerini hazırlıyorlar. Erkekler elbiselerini çıkarıyorlar, yüzmek için hazırlanıyorlar. Sahilden yardım etmek için filikalar geliyorlar.
-Dümenci! Çağırıyor kaptan.
-Ne istiyorsun? Cevabını veriyor dümenin yanından.
-Bir beş dakika daha olduğun yerde durabilir misin?
Alevler büyümüş ve yaklaşıyor. Dumanın arkasındaki dümenci, kaptanın sesini duyuyor:
-Çocuklar ve kadınlar geminin arkasına gitsinler! Kalanlarınız atlayın ve yüzerek gidin!
-Kurtulduk! Dümenci, kurtulduk diye içinden geçti ve denize atladı.